‹ Terug

Kommunie op die tong of in die hand

deur Elna van Coller 

 

Ek was vir 4,5 jaar by 'n ultra-konserwatiewe Katolieke gemeenskap waar ons net euchariste ontvang het as die vroue gesluierd was en lang rokke met moue wat tot die elmboë strek gedra het. Ons moes by die kommuniereling kniel, die hostie op die tong en net uit die priester se hand ontvang het.

Ek het redelik kort ná my bekering van Protestantisme by hulle aangesluit en ek het absoluut geglo dat die ontvangs van kommunie op enige ander manier 'n sonde sou wees wat bely moes word. 
Die feit dat soveel konserwatiewe YouTubers ook hiervoor beywer het, het my vooroordeel versterk oor hoe kommunie moet lyk. 

Voordat ek Katoliek geword het, het ek dit wel oorweeg om na die Grieks-Ortodokse Kerk te bekeer om al hierdie eindelose debatte in die Katolieke gemeenskap oor sogenaamde modernisme in die Katolieke Kerk te vermy. 

Toe ek hierdie ultra-konserwatiewe gemeenskap ongeveer 4,5 jaar later verlaat het, was ek baie in die versoeking om by die Russies-Ortodokse Kerk aan te sluit, want dit lyk asof hulle ook niks van hierdie politieke binnegevegte het nie. As 'n bonus in Suid-Afrika bestaan hulle uit meestal konserwatiewe Katolieke wat in 'n niemandsland gevang is. 

 Met die genade van God en my Maronitiese borg het ek uiteindelik by 'n plek aangekom waar ek as bekeerling opreg dankbaar is om by wyse van spreke net ‘die broodkrummels van die vloer af te eet’. 

In Matteus 15:27 pleit 'n vrou by Jesus om haar dogter te genees, en sê ‘selfs die honde eet die krummels wat van hul eienaar se tafel val,’ wat haar nederigheid ('n heidense bekeerling) en *desperaatheid* aandui om selfs die kleinste seën van God te ontvang, ten spyte daarvan dat dit nie as 'n "primêre ontvanger" (gebore Katoliek) van sy genade beskou word nie.

Ek destyds gedink dat wie was ek om te dink ek hierdie kommunie-kontroversie kan oplos? Almal op sosiale media gee 'n ander mening en dit bots alles. 

Dit was toe dat ek ontdek het dat die Oosterse en Westerse kerke vir die eerste 800 jaar kommunie in die hand ontvang het terwyl hulle heeltyd staan. Jesus het sy dissipels die kommunie in die hand gegee. En ek neem aan hulle het gesit. 
Toe lees ek dat ons na God se beeld gemaak is en dat beide Johannes Chrysostomus en die Raad van Konstantinopel in Trullo aangevoer het dat mense, gemaak in die beeld van God en in staat is om met hom te kommunikeer, meer waardig is om die Eucharistie aan te raak as voorwerpe van goud en silwer. 
Ons hande is nie vuil pote of iets soortgelyks wat ons in die verleentheid stel nie.

Daar was nog nooit 'n Ekumeniese Raad wat kommunie in die hand verbied het ten spyte van wat sommige YouTubers verkeerdelik beweer nie. (Daar was 'n plaaslike een, maar dit was egter nie vir almal bindend nie). 

Die kniel by 'n reling of die ontvang op die tong was tradisies wat ontwikkel het. Soortgelyk aan die tradisie van vroue wat net rokke dra en nooit broeke in die Europese samelewing nie. Selfs die tradisie van die kerkorrel was destyds revolusionêr en word vandag nog openlik deur die Ortodokse bespot. Orrels het tradisioneel aan sirkusse behoort. En kerke was glad nie toegelaat om enige musiekinstrument tydens 'n mis te hê nie.

In die Russies-Ortodokse Kerk staan almal vir die hele 3 uur diens. Om te sit of te kniel in God se teenwoordigheid is amper heiligskending, tensy jy siek en sterwend is. 

Die Grieks-Ortodokse is bietjie meer buigsaam deur jou toe te laat om so laat te kom as wat jy wil. 

Met die konserwatiewe gemeenskap waar ek was, het ek gesien dat hoewel hulle uiters vrome uiterlikes het, hul innerlike lewens gevul was met rebellie en ongehoorsaamheid en minagting vir enigiemand wat nie hulle idees van die reëls nakom nie. Baie soos die Fariseërs wat deur Jesus beskuldig is dat hulle witgekalkte grafte was. 

 Volgens Sint Thomas Aquinas lê ware deug daarin om die balans tussen twee uiterstes te vind, die vermyding van oormaat aan die een kant en tekortkoming aan die ander kant. 

 Vir my wat nou terugkyk, is ek dankbaar vir die Katolieke geloof en die vermoë wat die Katolieke Kerk het om aan te pas by veranderende tye en seisoene, terwyl die antieke geloof steeds vir ons in stand gehou word. 

Hier is 'n artikel wat die besonderhede uiteensit met behoorlike verwysings:
https://churchlifejournal.nd.edu/articles/early-christian-communion-in-the-hand/